دوشنبه های شعر - زن، تاریکی، کلمات (1)

گزارشی از جلسات هفتگی نقد شعر در حوزه هنری تهران


	زن، تاریکی، کلمات (1) نیلوفر کبود زن، زنده بود و ایستاده بود آن سوی جوی که در عکس بود و دست دراز کرده بود که نیلوفر کبود را بدهد به مرد که این سوی جوی در عکس ایستاده بود زن فکرش را نکرده بود که عکس، قدیمی است و مرد تکه تکه شد فرو ریخت در جدول کنار خیابان نیلوفر کبود بر آب بود * شعر «نیلوفر کبود» یکی از شعر های کتاب «زن، تاریکی، کلمات» چهارمین کتاب شعر آقای حافظ موسوی پس از کتاب های «دستی به شیشه های مه گرفته ی دنیا»، «سطرهای پنهانی» و «شعرهای جمهوری» است که در فروردین ماه در جلسات نقد شعر حوزه هنری خوانده می شود. دوشنبه بیستم فروردین - اولین جلسه ی سال جاری - این شعر و شعرهای «غزالی در خانه ی سالمندان»، «توت فرنگی وحشی»، «میدان واو»،«صداگذاری» و «بیا سوار شویم» خوانده و نقد شد. \|+\| نوشته شده توسط اهالی حوزه در چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386 \|